sced487

son aşamalar

ufukmutlu — Thu, 17 May 2007 17:35:19 +0000

Oyun dizaynında yaratıcılığın etkisiyle ilgili bir tecrübemi paylaşmak istiyorum. Bundan önceki haftalarda konuyu belirleme, problemleri ortaya koyma, beyin fırtınası ile yaratıcı fikirler oluşturma aşamalarında onca zaman konu üzerinde düşünmemize rağmen yapacağımız oyunun temelleri neredeyse bu zamana kadarki oluşumlardan bağımsız olarak bir anda ortaya çıktı. Bir kaç öğe haricinde bambaşka bir oyun fikri üzerine oyunumuzu inşaa ettik. Ancak, tabiki temel fikir üzerine grup olarak ilaveler yaparak oyunu ortaya çıkardık. Şunu anladım ki tasarım öncesi çalışmalar oyunun konuya entegre edilmesi açısından belirleyici faktörleri oluşturmamızı sağladı, ancak çalışmaları üzerine oturtacağımız oyun tamamen ani bir şekilde ortaya çıkan bir fikirle bulundu. Belki tasarımla ilgili daha fazla çalışma yapıldığı zaman yeni oyun üretmeyle ilgili sıkıntılar azalacaktır ancak temel fikrin ortaya çıkması ilk zamanlarda sancılı olduğu düşüncesindeyim.

tasarıma girişte ikinci hafta

ufukmutlu — Thu, 26 Apr 2007 19:22:52 +0000

Artık tasarım yapmanın içindeyiz hemde bazen kendimi profesyonel bir topluluğun içinde gibi hissediyorum. Oyunlar oynanırken gösterilmeyen ciddiyet bir anda insanların tasarımlarında ortaya çıkıverdi. Meğerse, ne kadar da merakla bekleniyormuş oyun tasarımı. grupçalışmalarının gayet iyi gittiğini düşünüyorum (en azından kendi adıma) ve tasarımla ilgili herkesin oyuna birşeyler katma çabasını gözlemliyorum. Tasarım ların yaratılmalarıyla ilgili temel gereklilikler yavaş yavaş oturmaya başladı bana göre. Tasarımla ilgili beklentilerin oluşturulması, problemlerin ortaya koyulması, ölçme mekanizmalarının hazırlanması süreçleri yaşarken daha rahat kavrayabildiğimiz olgular. Beyin fırtınalarıyla oyunların güzel şekillenmeye başladığını görüyorum ve daha da iyi olacak gibi. Ayrıca şunu söylemek gerekir ki bir gruba üye olmama rağmen üç farklı grupla çalışıyoruz ve ister istemez diğer gruplarında çalışmalarına misafir oluyoruz, bu mekanizmanın başarılı ve grupları ileriye götürücü bir mekanizma olarak tasarlandığını görmemek mümkün değil.

ufukmutlu — Thu, 19 Apr 2007 19:10:07 +0000

Bu hafta somut işlere başladığımız haftadır. Oyun tasarlamanın nasıl birşey olduğunu öğrenmeye başlıyoruz. Öncelikle problemlerin ne olduğunu çıkartıp daha sonrada bu problemlere eğlenceli çözümler üretme işi oyun tasarlama adı altında önümüzde duruyor. Başlangıcından sonuna kadar eğlenceli olabilecek bir çalışma olacağı düşüncesindeyim.

Şunu söylemek gerekir ki bir konuyu oyunla anlatmak için gerçekten o konuya çok iyi haki olmak gerekiyormuş, bunu anladım. Teorisiyle pratiğiyle eksik bir yanınız varsa o konuyla ilgili oyun tasarlamak gerçekten zor olur. Çünkü teoriyi bilmeden oyun esnasında neler yaşanacağını kestirmek ve sonunda da kurallar koymak imkansız.

5.si

ufukmutlu — Thu, 05 Apr 2007 17:39:36 +0000

Geçen gün otobüsle okula gelirken esenler civarında yol kenarında çiçeklendirme ve yeşillendirme çalışması adı altında, taş çatlasa on beş metre karelik bir alanda on beş tane işçinin bir şeyler yapmaya çalıştığını gördüm. Birinin belediyede, işçi alan ve görevlendiren kişilere şu iple gözleri kapalı üçgen yapma oyununu oynatması gerekiyor. Olmuyor arkadaşım olmuyor, bir kişinin yapacağı işi onbeş kişi yapamaz diye otobüsten bağıramadım. İp oyununda da aynı hadise yaşandığı düşüncesindeyim. Bir kişi otuz kişiden süper bir üçgen yapabilirdi ve fakat oyunun doğası gereği herkes birşeler yapmak istedi. Ben hiç birşey yapmayarak üçgene daha büyük katkıda bulunulabileceğini düşünenlerden olmayı tercih ettim. Liderlik ve organizasyon becerilerinin önemli olduğu bir oyun olduğunu düşünüyorum ancak sorun iletişimdi yinede. Konuşabilsekte konuşamasakta gruplerda iletişim bozukluğu vardı.

ufukmutlu — Thu, 29 Mar 2007 19:29:03 +0000

Bu hafta liderlik tecrübesi yaşatan oyunlarda gördük ki herkesin sizi izlemesi hareketlerinizi tekrarlaması gerçekten stresli bir iş eğer gerçekten yaptıracaklarınız yada söyleyecekleriniz yoksa. İlk oyunda kaçış özgürlüğü vardı ve bir süre birşeyler yaptıktan sonra diğer herhengi birine sırayı geçirebiliyordunuz ancak ne kadar stresli bir iş olduğunu arkadaşların yüzünden okumak mümkündü. Küçük gruplarla yapıldığında daha bir rahattı insanlar çünkü daha az insana yaptırıyorduk ne olduğunu bile bilmediğimiz hareketlerimizi. İçimizden geldiği gibi hareketler yapıp durumu kurtarmaya çalıştık, çünkü birşeyler düşünmeye vaktimiz yoktu. Ancak sonraki oyunda düşünme vaktimizde bol bol vardı ve fakat kimse ortaya çıkıp oyunu yönetmek istemedi. Bu oyundan çıkarılabilecek temel fikir, eğer gerçekten yapacak bir şeylerin yoksa başkalarının yaptığını yapmaktan şikayet etmezsin. Birşeyler tasarlamaya başlamanın çıkış noktası burası olabilir. Kendimize ait birşeyler ve başkalarının da hoşlanacağı farklı orjinal fikirler, herkese yaptırmaktan çekinmeyeceğimiz, birşeyler anlatan hareketler. Tasarlayacağımız oyunlarda bu öğeler bulunmalı bence.

Bana öyle geliyorki öğretmenlik bu oyunlardaki hareket yaptırıcılık gibi. Çünkü öğrenciler öğretmeni model alırlar ve onun hareketlerini kendilerine katarlar. O zaman gerçekten yaptıracak birşeyleriniz yoksa öğretmenlik çok sıkıcı ve stresli bir iş olmaya başlayacaktır.

ufukmutlu — Thu, 22 Mar 2007 21:57:19 +0000

Bu güne kadar yaptığımız bir çok aktivite sınıfta sıcak bir ortam yakalamaya yönelikti, bana göre. Güven ortamının oluşturulması ve insanların birbirini tanımasına yarayan bir çok oyun vardı. Her oyunun genel ve doğal olarak getirisi bu yönde olacaktır tabiki. Ancak bu hafta yapılan ortak noktaların paylaşılması ve bir özellik bağırılarak oraya toplanılması oyunlarında kaynaştırma ve tanıştırma etkilerini direk olarak ortaya çıkması amaçlanılmış gibi geldi bana. Daha sonrasında yaptığımız kağıttan bir şeyler yapma aktivitesi ise yaratıcılığın son noktasıydı. Tasarım konusuna giriş açısından bence iyi bir uygulama. Yaratıcı tasarımların ortaya çıkacağı bu aktiviteden önce ortak özelliklerin farkedilmesi oyunları ve yeterli tanışmasın sağlanması yaratıcılığı körükleyen etkenler olduğunu düşünüyorum. Çünkü insanların yabancılık çekmediği ortamlarda daha rahat düşünebildikleri ve daha rahat hareket edebildikleri bir gerçek. Dahası, benzer bir dolu özelliğe sahip olduğumuzu gördükten sonra serbest ve bağımsız koşullarda aynı malzemelerle tamamen farklı çalışmalar yapmış olmamız da dikkate değer bir noktaydı.

Ayrıca yaptığımız yaratıcı çalışmaları sergileyip onlar hakkında yorumlar yapıyor olmak hem kendi yaptığımız hemde başkalarının yaptığı çalışmalara saygı duymamızı öğretti, keza çoğumuzun ilk defa yaptığı bir aktivite olması sebebiyle ilk bakışta bu yapılanın çok ciddi bir aktivite olmadığını düşünenler olduğunu gördüm ve fakat sonunda gördük ki yaptığımız çalışmalara bakışımız adeta bir müze gezercesineydi. Bu şekilde yaratıcı çalışmaları öğretmenlik hayatımızda kullanmamızın öğrencilerimizin çok işine yarayacağı bir gerçek, ki eğitim sistemimizin yaratıcılıktan çok uzak olduğunu düşünüyorum.

ikincisi

ufukmutlu — Thu, 08 Mar 2007 20:12:30 +0000

Hayatı yorumluyoruz sanki, yaşadıklarımızın içindeki başka anlamları yeniden keşfediyoruz. İlk bakışta hiçbir anlam veremediğimiz oyunlardan neler çıkıyor. Yok efendim yerden yüksekmiş, vampirmiş, babama anlatsam bir daha okula yollamaz. Ama nereden bilecek başkası karanlıkta yürümenin ne kadar korkutucu olduğunu, insanın vampir olası geldiğini, vampirin kötü olduğunu unuttuğunu ve hepsinin bir oyunda olduğunu ve bir oyunun bunları yaşatacağını ve düşündüreceğini ve bu düşünceleri tartıştıracağını. Her ne kadar oyunun kurallarına tam olarak uymasamda (bir gözüm açık gezdim ilk beş saniyeden sonra), bir an o oyunun ne gibi hisler verdiğini gördüm. Korktum kardeşim !

girizgah

ufukmutlu — Thu, 01 Mar 2007 20:57:54 +0000

İlk dersten çıkarılacak en temel sonuç, dersi eğlenceli kılabimenin ne kadar büyük ve iyi yönde etkilerinin olduğu. Şu ana kadar derste sıkılan hiç bir kimse duymadım. Dersin sonunda hiç kimsede klasik bir dersten çıkış yorgunluğu görünmedi ki bu üç saatlik koca bir dersin öğrencilere hiç enerji kaybettirmediği anlamına gelir. Enerji savaşlarının yaşandığı bir dünyada verimli bir öğretim yöntemi. Eğlence, oyun, ortamın ısınması arkadaşlık, v.s. konularının dışında dersin akışı da klasik ve doğrudan öğretiden uzak bir çizgide. Şöyle ki, oyunlar ve aktiviteler yapılırken oyun dışında başka bir şeye odaklanmak pek mümkün değil, ancak sınıfa çıkıp oturuduğumuzda ve oyun üzerine kafa yormaya başladığımız anda derse başlıyorsunuz, birşeyler yapmışız biz diyebiliyorsunuz. Farkına vararak öğrenmeye başlıyorsunuz. Birde dersin sonunda ki grup çalışması atlanmaması gereken bir nokta. Tamamen öğrencilerin yaratıcılığına dayandırılmış bir aktivite. ”play” ve ”game” in tanımını yapmadan öğrencilerden bu kelimelere tanım geliştirmesini beklemek yaratıcılığı ön plana çekti. Dahası yaratıcı çalışmanın tek bir kişiden değilde bir gruptan bekleniyor olması benim için önemli bir nokta, çünkü fikir alışverişi kişinin kendi yeteneklerinin üzerinde bir üretim yapmasına yardımcı olur.

Ders genel olarak ilgi çekici ve merak uyandırıcı olarak tasarlanmış ve olağan üstü faydalı olabileceğini düşünüyorum ancak oyunun her konuya uyarlanıp uyarlanamayacağı konusunda soru işaretlerini de silebilmiş değilim. Sonuç olarak bu ders bu soruya cevap olsun diye de var. O nedenle devamı için sabırsızlanıyorum.

Hello world!

ufukmutlu — Thu, 01 Mar 2007 19:24:50 +0000

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!